آواز ابوعطا

۱- درآمد:

 اگر ز کویِ تو بوئی به من رساند باد         به مژده جان و جهان را به باد خواهم داد                 (حافظ)

 اگر چه گرَد برانگیختی ز هستی من        غباری  از  منِ  خاکی  به  دامنت       مفتاد                  (حافظ)

۲- سَیَخی:

زدستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم        به جز رویت نمی‌خواهم که روی دیگری بینم   (سعدی)

۳- رامکلی‌:

 دو عاشقِ متشابه سلوک را در عشق        یکی رساند به وصل و دگر به هجران داد

 دو کشتیِ متساوی اساس را در بحر        یکی رساند به ساحل دگر  به  طوفان داد                      (سعدی)

۴- رامکلی نوع دیگر

گیرم که برکنَی دلِ سنگین ز مهرِ من        مهر از دلم چگونه توانی که برکنی                                 (مسعودسعد سلمان)

گیرم که برکنم دل و بردارم از تو مهر      آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم                                (سعدی)

۵- خسروشیرین:

نه عشقش  را  توان  از  سر  به‌  در کرد         نه با خویش توان یک لحظه سر کرد

نه همچون شمع در بزمش توان سوخت        نه  چون   پروانه   گِردِ  او  گذر  کرد                        (نیاز جوشقانی)

 ۶- خسروشیرین نوع دیگر:

از آن دَم از خرد بیگانه گشتم            که با عشق تو کردم آشنایی    

ندانستم کمندِ طالعِ          من             کُند بر بام وصلت  نارسایی                                                 (نیاز جوشقانی)

۷- گَوری:

نه از غیرت توان با غیر دیدش          نه از حیرت به روی او نظر کرد                                          (نیاز جوشقانی)

۸- حجاز:

خیالِ روی توام دیده می‌کند پُرخون      هوایِ  زلفِ توام  عمر  می‌دهد   برباد

نه در برابرِ چشمی نه غایب از نظری       نه یاد می‌کنی از من نه می‌روی ازیاد

به‌جای طعنه اگر تیغ می‌زد    دشمن        ز دوست  دست  نداریم هرچه باداباد

ز دستِ عشقِ تو جان را نمی‌برد حافظ    که جان ز محنتِ شیرین نمی‌بَرد فرهاد                           (حافظ)

۹- چهارپاره: 

چه  شود  به چهرهٔ  زردِ  من  نظری  برای   خدا   کنی                  که اگر کنی همه دردِ من به یکی نظاره دواکنی

تو شهی و کشورِ جان تورا تو مهی و مُلکِ جهان تورا                 ز رهِ کَرم چه زیان تورا که نظر به حالِ گدا کنی

ز تو گر  تفقد و گر  ستم  بوَد  این  عنایت  و  آن کرَم                 همه از تو خوش بوَد ای صنم چه جفا کنی چه وفاکنی     (هاتف اصفهانی)

    

Print Friendly