آواز بیات ترک

۱- درآمد اول: بدون شعر

۲- درآمد دوم:  

آن را که غمی چون غمِ ما نیست چه داند      کز شوق تو‌اش دیده چه شب می‌گذراند   (سعدی)

۳- دوگاه: 

وقت است اگر از پای درآیم که همه  عمر       باری نکشیدم که به هجران تو         ماند   (سعدی)

۴- روح‌الارواح:

سوزِ دلِ یعقوبِ ستم‌دیده ز من    پرس       کاندوه دلِ سوختگان سوخته        داند    (سعدی)

۵- جامه‌دران:

 هرگه که بسوزد جگرم دیده          بگیرد        وین گریه نه اینست که آتش      بنشاند    (سعدی)

۶- فِیلی:

شیرین ننماید به دهانش شکرِ وصل            آن را که فلک زهر جدایی بچشاند                       (سعدی)

۷- شکسته:

 گر بار دگر دامن کامی به کف آرم           تا زنده‌ام از دست منش کس نرهاند                   (سعدی)

۸- قطار:

فریاد که چون شرحِ فراقِ تو نویسم          فریاد برآید ز دلِ هر که       بخواند                     (سعدی)

۹- قرایی:

زنهار که خون می‌چکد از گفتهٔ سعدی      هرکْ این همه نشتر بخورد خون بچکاند             (سعدی)

۱۰- شهابی: 

مَهم ران نرگسِ فتانِ جادو            هزار فتنه انگیزد ز هر سو

به پیشِ چشمِ بی‌اهوی آن شوخ   ز خجلت خیره ماند چشمِ آهو      (حشمت شیرازی)

۱۱- مهربانی:

به حریمِ خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیم          به کنارِ من بنشینی و به کنار خود بنشانیم

من اگر چخ پیرم و ناتوان تو مرا ز درگه خود مران        که گذشته در غمت ای جوان همه روزگار جوانیم   (هاتف اصفهانی)

۱۲- مثنوی:

بشنو از نی چون حکایت می‌کند             ور جدایی‌ها شکایت می‌کند

کر نیستان تا مرا         ببریده‌اند             وز نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق        تا بگویم شرح درد اشتیاق

من به هر جمعیتی نالان شدم                 جفتِ بدحالان و خوشحالان شدم

هرکسی از ظنِ خود شد یار من              وز درون من نجست اسرار من

 

 

Print Friendly