دستگاه سه‌گاه

۱- درآمد: بدون شعر

۲- درآمد اول:

بگذار   تا   مقابلِ   روی   تو            بگذریم         دریده  در  شمایلِ  خوبِ  تو   بنگریم

جور است در جدایی و شوق است در نظر        هم جور به که طاقتِ شوقت نیاوریم      (سعدی)

۳- زابل:

ما با توایم و با تو نه‌ایم این چه حالتست        در حلقه‌ایم با لو و چون حلقه بردریم     (سعدی)

۴- مویه:

ما را سری است با تو که گر اهلِ روزگار          دشمن شوند و سر برود هم برآن سریم   (سعدی)

۵- شکسته مویه:

روی ار به روی ما نکنی حکم از آنِ توست     بازا که روی در قدمانت   بگستریم           (سعدی)

۶- حصار:

از دشمنان برند شکایت به دوستان             چون دوست دشمن است حکایت کجا بریم    (سعدی)

۷- مخالف:

ما خود نمی‌رویم دوان از قفایِ کس          او می‌بَرد که ما به قفای وی انداریم        (سعدی)

۸- مخالف به مغلوب:

سعدی تو کیستی که در آن حلقهٔ کمند      چندان فتاده‌اند که ما صیدِ لاغریم         (سعدی)

۹- حُدی و پهلوی:

پای سروِ  بوستانی  در  گِل    است           سروِ  ما  را  پای معنی در دل است

هرکه چشمش بر چنین روی اوفتاد         طالعش میمون و بختش مُقبل است

نسبتِ  عاشق  به  غفلت    می‌کنند         وان که مغشوقی ندارد غافل   است       (سعدی)

۱۰- مثنوی مخالف:

بذلِ مال و جاه و تَرکِ نام و ننگ          در طریق عشق اول منزل است

گر بمیرد  طالبی  در  بندِ دوست           سهل باشد زندگانی مشکل است

سعدیا  نزدیک  رأی     عاشقان            خلق مجنونند و مجنون عاقل است         (سعدی)

 

 

Print Friendly